เมื่อการสูญเสียไม่ได้มีแค่ความเศร้า: เข้าใจ ‘ความกลัว’ และ ‘ความวิตกกังวล’ ที่ซ่อนอยู่ อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันเพิ่งสูญเสียคุณน้า (อาอี๊) ไปในวัย 70 กว่าปี แม้ในช่วงวางดอกไม้จันทน์และมองหีบศพในเตาเผา ฉันไม่ได้รู้สึกเศร้าโศกมากนัก แต่ฉันรู้ดีว่าความจริงที่น่ากลัวมักจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากงานศพจบลง คืนหนึ่งหลังเสร็จงานแล้ว ฉันเริ่มคิดถึงการตายของอาอี๊ สุดท้ายสิ่งที่ฉันกลัวก็เกิดขึ้นจริง ๆ  บางทีเราทุกคนล้วนกลัวตาย ฉันคิดวนเวียนว่า “ไม่น่าเลย ไม่น่าจะเป็นแบบนี้” แม้ฉันจะรู้ ในหัวว่า “ฉันทำดีที่สุดแล้ว” และบางทีฉันไม่จำเป็นต้องมีคำตอบและเหตุผลสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น บางที… ชีวิตก็เป็นเช่นนี้เอง เขียนบันทึก รับรู้ถึงความคิดและความรู้สึกของตัวเอง ฉันใช้เวลาหยุดพักสักครู่ นึกถึงอาทิตย์ที่ผ่านมานับจากได้ข่าวร้าย หน้ากระดาษ เป็นพื้นที่ปลอดภัยให้ฉันได้เล่าเรื่อง เขียนเพื่อระบายความรู้สึก ความคิดต่าง ๆ ที่อัดแน่นอยู่ในใจออกมา ฉันไม่ได้รู้สึกเศร้ามากนัก แต่ในหัวเต็มไปด้วยความคิด ความทรงเกี่ยวกับน้าของฉัน แต่ฉันรู้สึกหนัก ๆ อึดอัดที่หน้าอก แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร ฉันบอกตัวเองว่าฉันอนุญาตให้ร่างกายได้ “ย่อย” หรือ “process” ความรู้สึกจากการสูญเสียครั้งนี้ ทั้งที่ฉันรู้หรือไม่รู้ เพราะ “THE BODY…